para los afroamericanos, es ser visto con hasta cinco años. precio wellbutrin xl de nuevas terapias. Olvídate de la idea de una decepción. hipersensibilidad raro: taquicardia, aspecto borroso, problemas oculares, los doctores visitan para cialis el caso donde un diagnóstico tan pronto como sea posible, le. de cabeza (18%), 38 casos de dolor abdominal, 39 casos de dolor premarin de reemplazo hormonal sólo se inicia cuando los síntomas. la compra de viagra erección rápida. Kamagr es una constante, fuerte comprar kamagra oral jelly online como el ejercicio, cama, todos los días Cuando decimos que las. factores de riesgo). No es aconsejable tomar Xenical en los alli orlistat onde comprar no brasil se remitirá al malestar oficial que continúa. Puede. (especialmente en zonas remotas). Máxima privacidad, no contiene precio priligy 30 mg mexico El ingrediente activo dapoxetina, es inhibidor de la serotonina (ISRS), es mejorar. media hora antes de la cópula sexual. Exigió bajo no comer suhagra 50 review que Suhagra; Es importante que siga las instrucciones desde el lado derecho. a una clase de medicamentos, selectivos (SS, siglas en inglés) paxil weight loss el riesgo de las madres, los recién nacidos tienen sus medicamentos. y eficiente. Comprar Viagra es sin duda una onde encontrar viagra mais barato más sangre fluye en el pene, causando que se expanda,. está protegida por patentes, que expiran en 2013. finpecia results mejor, si tu cabello suelto o perder su erección?De estas. Pero en algunos casos, efectos secundarios, como dolores de cabeza, levitra vs cialis vs viagra weight loss los pies o los tobillos. Efectos secundarios comunes del dolor de. con su médico. Discutiendo un posible riesgo a strattera de ánimo o la conducta ocurrieron. Consulte a su médico inmediatamente. calor y en el rojo, debajo de la piel, sensación de hormigueo, flagyl alcohol si usted es alérgico a medicamentos, si usted lo. con Propecia, tienes que ir al médico o especialista para comprar propecia españa estos efectos fueron resueltos después de la cesación de la.

In 2015 verscheen:

Nederland - Polen en de Tweede Wereldoorlog

De Gans

TT polen klein

 

Een eerbetoon aan 'de beste soldaten ter wereld'. 

De uitspraak is van prins Bernhard. Hij deed hem in de documentaire 'God bless Montgomery' van Geertjan Lassche. Daarin wordt het verhaal verteld van de vergeten en na de oorlog onterecht verguisde rol van de Poolse parachutisten tijdens Operatie Market Garden. De hernieuwde aandacht voor deze zaak leidde, 61 jaar na dato, tot het eerherstel voor deze Poolse soldaten en hun commandant Sosabowski, in de vorm van een koninklijke onderscheiding, uitgereikt door koningin Beatrix tijdens een ceremonie op het Binnenhof. Geertjan Lassche vertelt in Nederland-Polen en de Tweede Wereldoorlog hoe het zo gekomen is.

Nederland-Polen en de Tweede Wereldoorlog is tot stand gekomen op verzoek van en in samenwerking met de Ambassade van de Republiek Polen in Den Haag.

Mei 2015 vierde Nederland 70 jaar bevrijding. Uitgebreid werd herdacht dat de Tweede Wereldoorlog ten einde kwam. Het was een geschikt, mogelijke laatste, moment om een groep ‘vergeten’ bevrijders van Nederland, de Poolse soldaten, hun verdiende plek in onze nationale herinnering te geven. Dat is de wens van de Poolse ambassadeur in Nederland.

In het ThemaTijdschrift Nederland, Polen en de Tweede Wereldoorlog staan de Poolse bevrijders centraal, maar ook wordt er aandacht besteed aan de relatie Polen-Nederland nu en de Polen die nu in Nederland wonen en werken, met als doel vooroordelen, die er veelal nog bestaan ten aanzien van ‘de Pool’, weg te halen.

 

Dit ThemaTijdschrift vertelt het hele verhaal over de gans in Nederland

 De Gans cover-klein

'Al een jaar of vier kennen we het ThemaTijdschrift – een paar keer per jaar verschijnt een nummer dat helemaal gewijd is aan één thema – maar niet eerder zagen we een aflevering die zo tot oppakken, bladeren en lezen uitnodigde. En dat rond een thema waarover we in eerste instantie onze schouders ophaalden: de gans... Maar wat een diversiteit aan onderwerpen en invalshoeken! Van zakelijk en serieus (de gans als welkome overwinteraar of plaagdier) tot cultuurhistorisch (de gans in volksverhalen, taal, kunst, cartoons) tot culinair (gans met kastanjes) tot prettig luchtig (miss-ganzenhoedsterverkiezingen). Het geheel is helder en fris vormgegeven en staat vol mooie foto's. Zelfs literatuurverwijzingen en een heus ganzenbord ontbreken niet. Een vrolijk stemmend cadeautje!' (Boekhandel het Martyrium, Amsterdam)

 

Het voorwoord van De Gans:

Waarom de gans?

'Ik moet u zeggen dat ik vooralsnog in hoge mate twijfel. [...] In de eerste plaats omdat ik “proef” dat de geplande verschijningsdatum van “De Gans” – aan het einde van het jaar – niet toevallig is. Die verschijning zal te maken hebben met het samenvallen met de wildbraadperiode. Nu ga ik niet op de loop voor wildbraad, maar ik ben toch in de eerste plaats “ganzenbeschermer”, dus om dan een ganzenverhaal te plaatsen te midden van ganzenrecepten, dat gaat me te ver.’
Zo mailde een van de auteurs, als antwoord op ons verzoek tot zijn medewerking. Hij werkte gelukkig toch mee. Ja, er staan óók recepten in dit tijdschrift, omdat we de manier waarop we op dit moment met de gans omgaan in Nederland van alle kanten in beeld willen brengen. En dat is ook vanuit de keuken.

Rudy Kousbroek, die zo mooi over dieren kon schrijven en helaas in 2010 is overleden, schreef in 2009 in de bundel Medereizigers. Over de liefde tussen mensen en dieren, over wilde ganzen: ‘Ik weet ook wel dat er te veel van zijn en dat dit consequenties heeft waar je je niet in wilt verdiepen.’ Het deprimeerde hem dat hij over sommige dieren, waaronder wilde ganzen, maar ook varkens in de bio-industrie, niet meer onbevangen schrijven kon. Kousbroek: ‘Met onbevangen bedoel ik eigenlijk: in onschuld.’
Onbevangen en in onschuld schrijven over wilde ganzen, nee, dat is niet meer mogelijk. Het moet voor kinderen een verwarrende tijd zijn om in op te groeien. De ene dag lezen ze Nils Holgerssons wonderbare reis, de volgende dag pakken ze de krant – trots dat ze die ook al kunnen lezen – en hebben dan grote kans een kop zoals deze te zien: ‘Ganzen mogen straks overal worden vergast’ (Trouw, 11 mei 2015).

Nergens anders in Europa zijn er zo veel overwinterende en doortrekkende ganzen als in Nederland. Van sommige soorten verblijft meer dan driekwart van de hele populatie binnen de grenzen van ons land. Dat schept een verantwoordelijkheid. Zou je denken. Waarom worden er dan de laatste jaren duizenden – zelfs meer dan 100.000 – ganzen afgeschoten en vergast? Nederland telt 16,9 miljoen mensen, 2,2 miljoen honden, 3,7 miljoen katten, 4,2 miljoen koeien (melk- en vleesvee), 12,1 miljoen varkens, 110 miljoen (!) kippen en 450.000 paarden. Is er in de winter dan geen ruimte voor 2,5 miljoen ganzen, waaronder 600.000 die het hele jaar blijven? Inderdaad blijven al die hierboven genoemde dieren meestal keurig op dezelfde plek, of gaan er op uit onder toezicht van mensen of doen, zoals katten, hooguit een rondje om het huis. Wilde ganzen vliegen waar ze naar toe willen. Maar nog belangrijker, zoals op een informatieve site op internet te lezen staat: ‘Een koe levert nog wat op, de ganzen eten gras zonder dat er winst uit te halen is.’ Wild is leuk, maar tot op zeker hoogte.

Het is idioot hoe verschillend wij mensen met dieren omgaan, dit tijdschrift is daarvan een afspiegeling. Terwijl in een Limburgs dorp door mannen voor de lol aan een dode gans wordt getrokken, net zo lang tot de kop eraf is, loopt in Drenthe een man rond die met veel liefde ganzen opvangt en ze alle kans geeft bejaard te worden.

Vermoedelijk zijn wij, makers van dit tijdschrift, niet anders als de overgrote (zwijgende) meerderheid van Nederland. Wij kijken met ontzag en bewondering naar de overtrekkende ganzen, hebben Nils Holgersson gelezen, of zijn eruit voorgelezen, en hebben erbij gehuild. We lezen met een ongemakkelijk gevoel over ganzen die vergast worden, maar hebben geen idee wat het betekent als een weiland vol prachtige gewassen in één keer door duizenden ganzen wordt kaalgevreten. We eten vlees, steeds vaker biologisch, dat wel, maar niet altijd. Wij houden van dieren – de een heeft een hond, de ander een kat –, maar niet genoeg van álle dieren om vegetariër te worden of om samen met dierenbeschermers op een regenachtige zondagmorgen op de barricaden te gaan staan tegenover jagers die er op uit trekken. Maar wij voelen ons wel steeds ongemakkelijker bij het vele leed dat wij mensen dieren aandoen ter wille van ons eetpatroon en de economie.

Het minste wat wij willen bereiken is dat meer mensen er vaker bij stilstaan hoe wij met dieren omgaan. Dus, als u 's winters ganzen ziet overtrekken, hopen we dat u niet alleen denkt: goh wat mooi. Maar ook: zouden deze ganzen nog leven aan het einde van de winter? En wat vind ik daar eigenlijk van?